Η Ferrari έχει δημιουργήσει κατά καιρούς ορισμένες από τις πιο ξεχωριστές ειδικές κατασκευές στην ιστορία της αυτοκίνησης, όμως ελάχιστες μπορούν να συγκριθούν με την 365 GT4 2+2 που μετατράπηκε σε shooting brake και απέκτησε τον χαρακτηρισμό «Croisette».
Το αυτοκίνητο κατασκευάστηκε ως μία και μοναδική δημιουργία, έπειτα από ειδική παραγγελία πελάτη από τη Μέση Ανατολή, και σήμερα αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα της εξατομικευμένης αυτοκίνησης που αναπτύχθηκε ιδιαίτερα κατά τη δεκαετία του 1970.
Το αυτοκίνητο με αριθμό πλαισίου 18255 ολοκληρώθηκε από τη Ferrari τον Δεκέμβριο του 1974 και παρουσιάστηκε στην Έκθεση Αυτοκινήτου της Γενεύης το 1975. Αρχικά επρόκειτο για μια 365 GT4 2+2, βαμμένη σε Blu Ribot και με μπεζ δερμάτινο εσωτερικό. Η συγκεκριμένη διαμόρφωση, ωστόσο, δεν έμελλε να παραμείνει για πολύ.
Ο Ελβετός έμπορος Willy Henri Felber απέκτησε το αυτοκίνητο από τον πρώτο ιδιοκτήτη του, προκειμένου να υλοποιήσει μια ιδιαίτερη παραγγελία. Στόχος ήταν η δημιουργία ενός αυτοκινήτου που θα διατηρούσε τα μηχανικά χαρακτηριστικά της Ferrari, αλλά θα διέθετε διαφορετική σχεδίαση και μεγαλύτερη πρακτικότητα.
Για τον σχεδιασμό του νέου αμαξώματος επιλέχθηκε ο Giovanni Michelotti, ένας από τους σημαντικότερους Ιταλούς σχεδιαστές αυτοκινήτων της εποχής. Η κατασκευή ανατέθηκε στην Panther Westwinds, τη βρετανική εταιρεία που είχε γίνει γνωστή για τις πολυτελείς και ιδιαίτερες ειδικές κατασκευές της.
Η μετατροπή ήταν εκτεταμένη. Το πίσω τμήμα του αυτοκινήτου ανασχεδιάστηκε και απέκτησε μεγαλύτερο χώρο φόρτωσης, δημιουργώντας ουσιαστικά ένα shooting brake.
Η οροφή καλύφθηκε με επένδυση Everflex σε κρεμ απόχρωση, ενώ προστέθηκαν χαρακτηριστικές λεπτομέρειες στο αμάξωμα και πίσω αεροτομή. Το αυτοκίνητο ονομάστηκε «Croisette», παραπέμποντας στη γνωστή λεωφόρο των Καννών.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο εξοπλισμός του εσωτερικού. Στην κεντρική περιοχή ανάμεσα στα εμπρός καθίσματα τοποθετήθηκε τηλεόραση, ενώ δύο κεραίες στην οροφή εξυπηρετούσαν το σύστημα λήψης. Για τα δεδομένα της δεκαετίας του 1970, επρόκειτο για μια ιδιαίτερα προηγμένη και ασυνήθιστη επιλογή εξοπλισμού.
Το αυτοκίνητο διέθετε επίσης σύστημα ήχου με κασετόφωνο Blaupunkt και ειδικό χειριστήριο, ενώ ο εξοπλισμός είχε προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του ιδιοκτήτη. Η παρουσία τηλεόρασης μέσα σε μια Ferrari της συγκεκριμένης περιόδου δείχνει τον τρόπο με τον οποίο οι ειδικές κατασκευές μπορούσαν να ενσωματώνουν τεχνολογίες και ανέσεις που δεν ήταν διαθέσιμες στα αυτοκίνητα παραγωγής.
Μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής, η Ferrari πέρασε στον γιο του Άραβα πελάτη, ο οποίος βρισκόταν στις Ηνωμένες Πολιτείες για τις σπουδές του. Το αυτοκίνητο παρέμεινε στην Καλιφόρνια από το 1975 έως το 1979, πριν επιστρέψει στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Ελβετία.
Το 1979 η Croisette αποκτήθηκε από τον Ελβετό συλλέκτη Henri Taxer, ο οποίος τη διατήρησε στη συλλογή του για 44 χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου πραγματοποιήθηκαν εργασίες συντήρησης, ενώ το 1996 ο κινητήρας ανακατασκευάστηκε πλήρως. Η μακρά περίοδος ιδιοκτησίας από έναν συλλέκτη συνέβαλε στη διατήρηση σημαντικού μέρους της ιστορίας και της τεκμηρίωσης του αυτοκινήτου.
Το 2023 η μοναδική Ferrari πέρασε στον Roger Imboden, ο οποίος είχε ήδη στην κατοχή του δύο ακόμη ειδικές κατασκευές που συνδέονταν με τον Willy Henri Felber. Η Croisette συνέχισε να συμμετέχει σε εκδηλώσεις ιστορικών αυτοκινήτων, διατηρώντας παράλληλα τα στοιχεία που αποδεικνύουν τη μοναδικότητα της κατασκευής της.
Σημαντικό στοιχείο της τεκμηρίωσης αποτελεί και η αλληλογραφία με τον Edgardo Michelotti, γιο του Giovanni Michelotti, η οποία επιβεβαιώνει τον ρόλο του σχεδιαστή στην εξέλιξη του αμαξώματος.
Παρά τις σημαντικές αλλαγές στο αμάξωμα, η μηχανική βάση παρέμεινε αυτή της Ferrari 365 GT4 2+2. Στο εμπρός μέρος βρίσκεται ο γνωστός V12 Colombo των 4,4 λίτρων, με έξι διπλά καρμπιρατέρ Weber. Η ισχύς φτάνει τους 340 ίππους, ενώ η μέγιστη ροπή ανέρχεται στα 422 Nm. Η μετάδοση πραγματοποιείται μέσω χειροκίνητου κιβωτίου πέντε σχέσεων.
Με βάση τα εργοστασιακά στοιχεία της 365 GT4 2+2, η επιτάχυνση από στάση έως τα 100 km/h απαιτούσε περίπου 7,3 δευτερόλεπτα, ενώ η τελική ταχύτητα έφτανε τα 245 km/h. Τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά αποκτούν ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον όταν συνδυάζονται με το ασυνήθιστο αμάξωμα της Croisette.
Σήμερα το αυτοκίνητο διατηρεί αρκετά από τα σημάδια του χρόνου, αντί να έχει υποστεί μια πλήρη ανακατασκευή που θα εξαφάνιζε την πατίνα του. Το οδόμετρο καταγράφει 72.586 χιλιόμετρα, ενώ η κατάσταση και η ιστορία του αυτοκινήτου αποτελούν σημαντικό μέρος της συλλεκτικής του αξίας.
Η Ferrari Croisette είναι, ουσιαστικά, ένα παράδειγμα της εποχής κατά την οποία οι οικονομικά ισχυροί πελάτες μπορούσαν να παραγγείλουν αυτοκίνητα που κατασκευάζονταν αποκλειστικά σύμφωνα με τις προσωπικές τους απαιτήσεις.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ένα ιταλικό V12 coupe μετατράπηκε σε ένα μοναδικό shooting brake, απέκτησε τηλεόραση και ειδικό ηχοσύστημα και παρέμεινε ένα και μοναδικό στον κόσμο.
Μια κατασκευή που σήμερα αποτελεί μέρος της ιστορίας των ιδιαίτερων Ferrari και καταγράφει με χαρακτηριστικό τρόπο το επίπεδο εξατομίκευσης που μπορούσε να προσφέρει η αυτοκινητοβιομηχανία υψηλού επιπέδου πριν από πέντε δεκαετίες.
